Ervaringen van een vrijzinnig theoloog

Categorie verbindende theologie

Op een dag…

Elke avond rond 19 uur voltrekt zich een intiem en vertrouwd ritueel op onze zolder. De zolderkamer is het domein van onze dochter van vijf jaar. Daar maakt zij een val van touwen voor reuzen en monsters, daar houdt ze… Verder lezen →

Als een mens sterft…

Als een mens sterft, wat sterft er dan nog meer? Niet alleen stopt een leven, en blijven geliefden achter net een groot gat aan verdriet en later misschien ook dankbaarheid voor het leven dat geleefd is, ook stopt een toekomst… Verder lezen →

Stille Zaterdag in mij

Dinsdag na Palmpasen. Middenin de Goede week. Op dit moment is er niks goeds aan. De zon schijnt, mijn man en kinderen zijn gezond, in mijn directe omgeving is er niemand ziek. Veel om dankbaar voor te zijn. Maar ik… Verder lezen →

Verboden oud te worden

“Het is verboden oud te worden”, schrijft Christiane Berkvens- Stevelinck in haar boek ‘Marc-Alain Ouaknin. De joodse gids van deze tijd’. Ze citeert met deze provocerende uitspraak rabbi Nachmann van Bratslav in Oekraïne. Hij leefde begin 19e eeuw en was… Verder lezen →

Anders mooi

‘Je bent mooi, niet mooier, je bent anders, mooi”, zingt Herman van Veen zo prachtig. Zo bezien is elk verschil tussen mensen een sieraad; we zijn allemaal mooi, steeds op een andere manier. Toch is het niet zo eenvoudig om… Verder lezen →

Aanmodderen

“Het is gewoon nog even aanmodderen” zei mijn liefste tegen me.We zitten samen op deze zwoele voorzomer avond op de schommelbank in onze fijne tuin. Onze kleine meid zit te tekenen aan de tuintafel.Ik voel me verloren, en ontheemd. Het… Verder lezen →

Altijd nog jezelf

Rennend door Leusden Zuid klinkt de stem van Daniel in mijn oren: “Al zöt gien starveling joe lopen,                 “Al ziet geen sterveling je lopen, al zöt ’n hond joe nog niet staon.   … Verder lezen →

mus

Augustus 2002. We zitten samen op een terras aan het water. De zon van Samos schijnt op ons neer en we zijn gelukkig. Eindelijk is alles helder, duidelijk. We kiezen voor elkaar. Waar ik zo lang naar uitkeek is eindelijk… Verder lezen →

Tranen op mijn zadel

Ik huil niet zo graag waar andere mensen bij zijn, en zeker niet op straat. Maar soms gebeurt het toch, bijvoorbeeld  na de kerstochtend dienst. Het begon prachtig, ik had uit volle borst meegezongen in de cantorij, stiekem het hoogtepunt… Verder lezen →

Godsmomentjes

De werkelijkheid is in beweging en gaat steeds meer op die van mij lijken. Zou het dan toch mogelijk zijn?Ik zit in een drie persoonskamertje op de tweede verdieping van Slaaphuis 1. Ik ben in Dopersduin in Schoorl. In de… Verder lezen →

« Oudere berichten

© 2020 Verbindende Theologie — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑